Zamanın ta kendisi bu, çırılçıplak zaman, ağır ağır var oluyor, bekletiyor insanı, ortaya çıktığında ise canımızı sıkıyor çünkü çoktan beri orada olduğu anlaşılıyor.
Ama kendim gibi hissetmiyorum artık. Çevremdekilerin katışıksızlığına kapılmışım. Hiçbir şey canlı değil burada. Rüzgar esiyor, kaskatı çizgiler karanlığın içinde uzayıp gidiyor.
Öyleyse şu son haftalarda bir değişiklik oldu.ama nerede? Hiçbir şeye bağlanılamayan soyut bir değişim bu. Değişen ben miyim? Ben değilsem şu oda, şu kent, şu doğa; seçmem gerek.