PortakalŞekerii
@C5kn
Nisan yağmurları gibi gidip gelen çocuksu bir melankoli değildi bu.Belki yine geçici olacaktı ama derin bir etki bırakacak,zihnimde derin bir yara oluşturacak olgun bir acıydı..
Reklam
Artık bir çocuk olmadığımı biliyordum , ama bir yetişkin de değildim.
Çocukluğun neşe dolu kayıtsızlığı ve yetişkinliğin bilinçlendirici acısı ve hayal kırıklığı arasında asılı duruyordum.
Artık hislerim eskisi gibi değildi.Benden veya hayattan bir şeyler eksilmiş gibiydi.Ama hangimizden olduğunu bilemiyordum.
Sadece derinlerde bir yerde,keskin bir bıçağın çocuk aklımın bütün haylerini ve güzelliklerini oyup parçalara ayırdığını,sakat olduğum gerçeğini örtülemeyecek kadar çıplaklaştırıp beni güçsüz kıldığını hissediyordum..
...Yerin seni çektiği kadar ağırsın
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Reklam