Nisan yağmurları gibi gidip gelen çocuksu bir melankoli değildi bu.Belki yine geçici olacaktı ama derin bir etki bırakacak,zihnimde derin bir yara oluşturacak olgun bir acıydı..
Artık bir çocuk olmadığımı biliyordum , ama bir yetişkin de değildim.
Çocukluğun neşe dolu kayıtsızlığı ve yetişkinliğin bilinçlendirici acısı ve hayal kırıklığı arasında asılı duruyordum.