Memleketimiz sayende düşman esaretinden kurtuldu şükürler olsun. Siz de kınalı serçesiniz. Herkes bir ucundan tutacak Paşam, herkes kaldıracak gök gürleyince ayaklarını. Memleketimizi koruyacağız, tarihimizi koruyacağız; sarayları, binaları, sokak taşlarını, surları, türküleri, şiirleri, masalları koruyacağız. Yediğimiz ekmeğin, içtiğimiz suyun tadını bile koruyacağız. Herkes bir ucundan tutacak.Ben kaldırdım ayaklarımı, burayı tuttum senelerdir, bir gün olsun bırakmam, ölene kadar bırakmam. Biz ölürsek bilirim, arkamızda binlerce kınalı serçe var,” dedim.
Küçücük bir evin nasıl huzurlu, nasıl sıcacık, nasıl başlı başına bir saray olabildiğini orada görmüştüm. Evin babası padişah gibiydi, evin annesi valide sultandı âdeta… Ben bir tek biz sarayda yaşıyoruz sanıyordum, meğer herkesin evi kendine saraymış…