Reklam
Kendi içinde devrilen bir kitaplığın, görülmeyen cümleleri gibi hissedersin bazen.
Üstad
Gelememeyi sen anlat,
Gidememeyi ben anlatayım.
Gözüm değil gönlüm kaldı,
Beklemek değil özlemek yordu.
Hani derler ya ;
Aşk arafta bir yoldu,
Giden gitti dönen yoktu.
Ve ekler Nazım Hikmet mektubun sonuna;
Herkese selam, sana hasret..
Reklam