Böyle döktüm yapraklarımı.
Güller açtığım yerde küle döndüm bir vakit.
Soldum, döktüm, duruldum, yoruldum...
Bittiğini sandığım herşeyin, kuruduğunu sandığım köklerimin yeniden filizlendiğini gördüm.
Ölüm sandığım şey meğer yeniden doğum sancısıymış.
Şimdi kül olduğum topraklarda yeniden güle dönüyorum.
Ne kül olduğumu ne de gül olduğumu unuttum...