Çok ayrıntıcı olduğumu, zor beğendiğimi,
mükemmeli aradığım ve hatta kendimi beğendigimi bile düşünüyorlar. Bense onlara, kendimle geçirdiğim zamanı yalnızlıktan saymadığım, anlaşıldığım ve anladığım bir insana özlem duyduğumu,
asla mükemmeli aramadığımı, kendini sevmenin kibir olmadığını, içinde merhamet ve vicdan duygusu olan insanlara şu zamanda çok az rastladığımı söylüyorum.
Yalnızlığı tercih etmiyorum. Sadece şüphe içinde geçen günlerimi, sorgulanan iyi niyetlerimi ve bir ilişki için boşa giden emeklerimi düşününce yine üzülmek
istemiyorum. Evet, aynı şeyler yüzünden yıpranmak istemiyorum. Yüreğim kimseye kapalı değil, sadece gözlerim biraz daha açık. Hepsi bu.