“Sana garip gelmiyor mu insanların.." dedikten sonra Cecilia devam etmek için güç toplamak ister gibi durdu... bir arada yaşayabilmeleri. “Günlerce, gecelerce. Aylarca. Yıllarca."
Savaş ve intikamdan başka bir şeyin düşünülmedigi bir zamanda sanat ve düşünce yeteneği ne işe yarardı ki?
Müzik gözyaşlarını ve çığlıkları bastırabilir miydi?