CRK

CRK
@CRKibrahim
Yazar/ şair "İçimdeki sesin elinde balta var "
Her şey çok yakınken, neden içim uzak diye bağırır bana...
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
Sus, anlatmak ölüyor artık; duyuyor sandığımız sağır kulaklar tarafından. Çok anlattım, az dinledim. Zaman geçti önümden. Çok yaşadı, az öldü. Beden sandı giden. Bedel oldu, zaman doldu. Akıl oydu; kendini suretiyle ruhundaki cehenneme tutuşturan. Bir sözdü can. Bir sözdü can çıkarttı ölüme düşen topraktan. Ne bakışta kaldı ahval, Ne bakıştan beraat etti zindan olan gönül isteği. Taş olur gece çiğnendikçe, olur gündüz. Süs olur insan, sus vaktini bilince. Ne bakarız kör olduğumuz yöne Yön bilmez uzaktan bakıştaki mânayı. Isınır mıyız bir söz sıcaklığında Üşür müyüz; kış geldi bakışından...
“Cesaret, dipte olanlar için değil; zirvede olanlar için risktir.”
“Yaşamak mezarlık sakinlerinden fazlasıdır” diye bir ses, ölü var sandığımız mezarlıktan; yaşıyor sandığımız biz yaşayanlara…
Bulmak, sonuç dahi olsa; aramak her daim uyanmak, uyandırmak, anlam yüklemek, ruhu duymak demektir. O yüzden ararken susmak, susarken hâl ile konuşmak; konuşurken susan âlemin içini okumak, yazmaktan öte işleyebilmek en şuurlu şiyardır...