Hurma ağaçlarıyla çevrili olsa da çöldür,
gölgesi gönlüne değmeyen insan.
Mecnunluk, yalnızca çöle düşmek değil;
bir bakışın ardında kendini kaybedebilmektir.
Rahmetin yağmurundan mahrum kalan ruh,
vahasını içinde kuramaz.
Adın dağ delen olsa ne çıkar;
nefesin gökyüzünü tavaf etmiyorsa,
taşı delen kudretin
gönle inmeye mecali yoktur.
Çünkü his,
yalnızca duymak değildir.
Gönle inemeyen her duygu,
yarım kalmış bir ayet gibi
insanın içinde yankılanır.