Yedinci Gün, Yu Hua’nın Yaşamak'tan sonra okuduğum ikinci kitabı. Açıkçası bende oldukça farklı bir etki bıraktı. Kitabı elimden bırakmak istemedim. Çok akıcı ve merak ettiriciydi. Kitap, ölümden sonraki yedi günü anlatıyor gibi görünse de aslında yaşamın içindeki adaletsizlikleri, yalnızlığı ve insanların görmezden geldiği gerçekleri sade ama akıcı bir dil ile ele alıyor.
En çok dikkatimi çeken şey, yazarın anlatımının oldukça sakin ve düz olmasıydı. Büyük olaylar bile sanki çok sıradan bir şeymiş gibi anlatılıyor ama bu sadelik aslında insanın içini daha çok burkuyor. Özellikle karakterlerin hikâyeleri, yaşadıkları haksızlıklar ve çaresizlikleri beni düşündürdü.
Kitapta ölüm kavramı alışılmışın dışında işlenmiş. Ölümün bir sınır gibi ayırdığı iki dünya çok iyi kurgulanmış. Korkutucu ya da karanlık bir anlatım yerine daha çok hüzünlü ve düşündürücü bir atmosfer var.
Kitapta Yang Fei ve manevi babasının arasındaki ilişkiyi çok sevdim. Öz babası olmamasına rağmen Yang Fei'ye olan bağlılığı ve sevgisi bambaşkaydı.
Öte yandan diğer tüm karakterlerin Li Yuezhen, Wu Chao, Liu Mei, Zhang Gang, Li.. Hepsinin hikayesi, yaşadıkları, birbirleri için yaptıkları fedakarlıklar.. Okumaya değerdi.. :)