Rio-pyedronun sahilində oturdum və ağladım...Qoy, sular ona qarışmış göz yaşlarımıda uzaqlaşdırsın...Onda mənim məhəbbətim bilməyəcək ki, mən nə vaxtsa onun üçün yas tutmuşam. Qoy, sular bütün xatirələri silsin.....
Hərdən bizi kədər bürüyür və biz onun öhdəsindən gələ bilmirik. Başa düşürük ki, bu günün sehrli anı keçdi, bizsə ondan istifadə etmədik. Və onda həyat bizdən öz sehrini, öz hünərini gizlədir...
Çünki həyatımızın hər bir anında nə isə bir şey baş verə bilər – bilər... Ancaq vermir. Elə sehrli anlar var ki, geridə qalır, kəşf olunmadan keçir və ya taleyin əli qəflətən bizim dünyamızı dəyişir...