Ceyhun Cəfərli

Rio-pyedronun sahilində oturdum və ağladım...Qoy, sular ona qarışmış göz yaşlarımıda uzaqlaşdırsın...Onda mənim məhəbbətim bilməyəcək ki, mən nə vaxtsa onun üçün yas tutmuşam. Qoy, sular bütün xatirələri silsin.....
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bizlərdən hər birimiz bu və ya digər anda göz yaşlari içində təkrar etmişik:《Bu sevgi mənim əzablarima dəyməz》...
Əgər bizim buğda dəni boyda inamimiz olsa, bu dağı yerindən tərpədə bilərdik. Yetər ki, inanasan, qəbul edəsən, səhv buraxmaqdan qorxmayasan...
Hərdən bizi kədər bürüyür və biz onun öhdəsindən gələ bilmirik. Başa düşürük ki, bu günün sehrli anı keçdi, bizsə ondan istifadə etmədik. Və onda həyat bizdən öz sehrini, öz hünərini gizlədir...
Çünki həyatımızın hər bir anında nə isə bir şey baş verə bilər – bilər... Ancaq vermir. Elə sehrli anlar var ki, geridə qalır, kəşf olunmadan keçir və ya taleyin əli qəflətən bizim dünyamızı dəyişir...