Axır vaxtlar tez-tez belə olur. Nəsə demək istəyirəm, amma ağzımdan tamam başqa sözlər çıxır. Ya da demək istədiyimin tam əksini deyirəm. Sözümü düzəltmək istəyəndə, daha çox dolaşıram, fikrim daha çox yayınır, nə demək istədiyim özümün də yadımdan çıxır. Elə bil ikiyə bölünmüşəm, ya özümdən qaçıram, ya özümün arxamca düşürəm. Mərkəzdə nəsə yoğun bir dirək var və mən o, dirəyin başına fırlanaraq özüm-özümlə qaçdı-tutdu oynayıram...