Neresindesin yine yağmurun..
Şimşeklerin avaz avaz bağırdığı yerinde mi..
Yoksa bir damlasının topraktaki selinde mi..
Belki de gökkuşağının altındaki renklerde..
Yada altından geçerken hazinem olacakmışsın gibi hissettiğimde..
Yok yok susuyorum..
Kaybetmiş olmak ne acı kazanmışken herşeyi..
Belki de bir düştün rüyalarımda..
Hiç olmadın belki de hiç yoktun..
Ne dünümde ne yarınımda..
Nede çocukluğumun cennet bakışlarında..
Ne eninde ne sonunda..
Nede aklımın aldığı sonsuz ufuğumda..
Artık eminim..
Gerçek bu olmalı, buna inanmak zorundayım..
Ne gerçek bir sen olmalı kitaplarımda..
Nede seni yazmış olmalı bir kalem..
Gecenin en karanlık saatlerinde ağlamaklı..
Biliyorum canım yanmalı..
Karıncalanmalı zihnim sana dair bir şey hatırlarken..
Kemirmeli dişlerim tırnaklarımı sen gözümün önünde her canlandığında..
Ellerim ruhuna dokunmalı hatta..
Sadece ışığını izlememeliyim..
İnanmamalı aklım yok olduğuna..
Oysa yağmurların yağmış..
Tenim ıslanmadıkça ne fayda..
CY