Fatih Çakır
@Cakirfth
İnsan kaderiyle sıklıkla seçmekten kaçındığı yolda karşılaşır...
Şu anda okuduğu kitap
Hayalin bittiği menfeze doğru
Alaca bir at koşar içimde
Zamansız, mekansız nefese doğru
Ne kadar kolay küsüyoruz. Ne kadar kolay inciniyoruz. Dostluk halbuki karşılıklı affedişlerle kaim, incinmeleri onarabilmekle, muhatabımızın aynasından kendi kusurlarımızı görebilmekle. Büküldüğü yerde kırılıyorsa, orada dostluktan ziyade kaskatı kesilmiş benlikler vardır.
Kemal Sayar
"bir yöne doğru yola çıkıp, yürüyüp yürüyüp,
yolun bittiğini, tükendiğini; örneğin
bir uçuruma, bir duvara, bir deniz kıyısına
dayandığını gören kişi— ne yapar?
düşmez, kırılmaz, boğulmazsa,
yeni bir yol arar, herhalde...
—“bizi durduran, yürütür”...
yolda yürüyen kişi, durduğunda,
bir daha yürüyemeyecek hâlde düşebilir yere
—ama, bir de, yeniden soluklanıp,
yeniden yürümeye başlayabilir.
her (yeni) yol için temel belirleyici,
(eski) bir yolun yürünmesidir."
1992
Oruç Aruoba, Yürümek
