Söyle, her sır bir gün ayaklara dolanır.
Söyleme, asırlardır saklı kalan toz olup rüzgara karışır.
Söyle, bir yalan bin doğruyu çürütür.
Söyleme, yalan dediğin kalbi daha hızlı attırır.
"Vampirlerin neden böyle olağanüstü bir güzellikleri olduğunu anlamaya başlıyorum," dedim. Göz kırparak sorgularcasına başını salladı. "Boktan karakterlerini telafi edebilmeleri için."
Peşimden geldiğini fark edince arabanın yanında yerimden sıçradım. Tanrım, nasıl bu kadar sessiz olabiliyordu? Ve her defasında nasıl bu kadar irkiliyordum? Aslında cevap oldukça basitti, hiçbir zaman peşimden geleceğini düşünmüyordum.
Kapıyı açarken yüzümde gerçek bir gülümseme vardı ama eşikten içeriye girdiğimde ve banyo kapısını kapatıp arkasına yaslandığımda...
Kalbime bir hançer saplanmıştı ve şimdi de onu çeviriyordu.