Uzun sözün kısasını en baştan söyleyerek romanı ilk cümlesinden son cümlesine kadar hiç sıkılmadan, çok severek, keyif alarak okuduğumu belirtmeliyim. Düşündürüyor ancak bunu hiç sıkmadan yapıyor.
Ayrıca bana öyle geliyor ki, kötülük hiç durmadan yeniden canlanıyor; oysa iyilik, erdem ölümsüzdür. Kötülüğün hep yeni, taptaze bir çehresi vardır, oysa erdem dünyada hiçbir şeyin olamayacağı kadar köklü ve saygındır.