Can karadogan
@Can1106
“Okumayanlar, yetmiş yılda yalnızca bir hayat yaşamış olur, o da kendi hayatlarıdır.”
Ve biz seninle ikimiz yaşamak umudundayız,
Oysa kuşku yok ki öleceğiz.
Dünyada mutluluk yok fakat dingin ve özgür olunabilir.
Reklam
Fakat dostlarım, ölüm yine de gelmesin; Yaşamak istiyorum, düşünmek ve acı çekmek için;
Ve biliyorum, tadılacak zevkler var daha Acıların, telaşların, kaygıların arasında:
Kimi kez uyum yine mest edecek beni.
Göz yaşlarımla yıkayacağım kendi yarattığım imgeyi,
Ve kederli gün batımında belki de parıldayacak aşk, veda gülümseyişiyle.
Seviyordum sizi: ve bu aşk belki,
İçimde sönmedi bütünüyle;
Fakat üzmesin sizi artık bu sevgi.
İstemem üzülmenizi hiçbir şeyle.
Sessizce, umutsuzca seviyordum sizi.
Kâh ürkeklik, kâh kıskançlıkla üzgün;
Bu öyle içten, öyle candan bir sevgiydi ki, Dilerim bir başkasınca da böyle sevilin.
Miras bırakıyorum kendimi toprağa, canım çimen olarak çıkayım diye,
Beni görmek isterseniz yeniden bakın ayakkabılarınızın tabanına.
Reklam