Sana olan zaaflarımdan nefret ediyorum..
Onca şeye rağmen.. travmalarımın olduğu her anlamda çöküş yaşayıp kendim gibi ailemi de zora soktuğum, nefretim olan bu şehirde... Hayallerimin içimde patladığı bu evde 3 gündür bir başına yaşamama rağmen hâlâ zaafımın olması beni çok yoruyor ...
Çalışma masamıza oturdum..
Elimde kahve.. önümde defter.. bir şeyler karalıyorum.. ne yazdığımı dahi fark etmeden.. bir an kendime geldim.. yapraklar ıslaktı.. ağladığımı fark ettim.. 2 mısrada bir "yoruldum" kelimesinin olduğunu fark ettim. Gözümden düşen damlalar sayfayı aşındırmış olacak ki çevirirken yırtıldı parmağımla temas ettiği kısmı..
Nefret ediyorum senden ...
Bu halde yaşamaya çalışmaktan..
Bir başıma bırakıldığım gerçeğiyle sözünü ettiğim duvarlara baktığımda ellerimizde boya fırçası.. senin yanağında küçük bir boya izi.. bunların canlanışı.. mutfağa girdiğimde hayalini kurduğum birtakım şeyler.. eşyalarımı dolaba yerleştirmek için odaya girdiğimde balonlar.. notlar .. bununla yaşamak zorunda bırakılmışken dahi birtakım zaaflarım.. nefret ediyorum .....