İnsan, ölenin acısını tattığı için ölümü artık kendinden uzak tutamıyordu, kendini ölmüş olarak tasavvur edemediğinden, bunu kabullenmek de istemiyordu.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Yaşamın, tıpkı tek bir yanlış hamlenin bizi yenilgiyi kabul etmek zorunda bırakabileceği bir satranç oyununa benzemesi çok üzücü, ancak tek fark, ikinci bir oyuna, rövanş oyununa asla başlayamayacak olmamızdır.
Oysa gerçekte başka türlüymüş gibi davrandık. Ölümü bir kenara itmek, onu yaşamdan bertaraf etmek için bariz bir eğilim sergiledik.
Çünkü vicdanımız, ahlakçıların iddia ettikleri gibi katı bir yargıç değil, köken itibarıyla sosyal kaygıdır ve bundan başka bir şey değildir. Toplumun kınamayı bıraktığı yerde, kötü arzuların bastırılması sona erer ve insanlar, kültürel seviyelerine yakışmadığı düşünülen gaddar, habis, ve kaba eylemleri gerçekleştirmekten çekinmezler.
Puan vermedi·48 syf.·
2026 3. kitabı
