Can
@CanTuncay
Reklam
Seninle dolu, seninle acılı, seninle ayılmayasıya sarhoş, ölmeliyim. Yahut bitişim, sonum böyle olmalı.
C.Chaplin'in dediği gibi dünyayı anneler, şairler ve öğretmenler yönetseydi, kimseler sızlanmazdı! Ama o da bencileyin hayalci. Nerede o cici anneler, namuslu, bilimci öğretmenler, yiğit şairler?
Neyini, nereni, hangi halini desem ki? Sesini öskedim örneğin. Yüzünü, şeytan çocuk gülüşünü, öfkeni yeryüzünü ve kaskatı canımı ısıtan varlığını. Şükür varsın. Oturup "nasılsın" diye açabilir insan. Sevinebilir, övünebilir, ağlayabilir insan. Ne tuzsuz şeydi şu dünya be. Geldin, buldun, şenlendirdin, insan ettin beni. Yemeyip-içmeyip, yatmayıp-uyumayıp, seni anlatmalı bu yürek.
Sensiz nar çatlamaz, bebek gııı demez,
Beni böyle şair, divane etmez
Kızımın çerkez göğsü.
Senin yüzün suyu hürmetinedir
Buğdalara, cevizlere yürüyen
Kara toprağın ak südü.
Bir bilsen, kimlere tasa, kedersin,
Duyarmısın, utanıp şaşarmısın ki ?
Bir bilsen, kardeşlerim ne can çocuklar,
Ve bilsen, nasıl vurur beni bu duvar.
Akşam-akşam, kara sevdam ağırır
Aman, aman, hey...
Reklam