Metin Can ÖZER
@Can_ozer
Hobisi olmayanın fobisi olur ;)
Şu anda okuduğu kitap
Biraz da tadıyla düşünelim..
Bitirdiğim 
Yetim Baba da öyle farklı olay ve mesajların yoğunluğu birikti ki direk zihnimi yeni bir maceraya atıp bunları sindirmeden devam etmek istemedim.
Bazen okuduğun şeyin zihnine oturmasını beklemek lazım geliyor. Bir de üstüne romanda değindiği bölgesel gerilimleri düşünmeden edemiyorum. Oyun içinde oyun ve kurgular devam ediyor. Biz mazlumları kucaklayan ve adaletiyle hükmeden Türkiye'mize güveniyoruz.
Yetim Baba da öyle farklı olay ve mesajların yoğunluğu birikti ki direk zihnimi yeni bir maceraya atıp bunları sindirmeden devam etmek istemedim.
Bazen okuduğun şeyin zihnine oturmasını beklemek lazım geliyor. Bir de üstüne romanda değindiği bölgesel gerilimleri düşünmeden edemiyorum. Oyun içinde oyun ve kurgular devam ediyor. Biz mazlumları kucaklayan ve adaletiyle hükmeden Türkiye'mize güveniyoruz.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Soyusuzun bile vizyonsuzuna kızan adamlarız..
Altıpatlar mekânı görünce “Ulan bu Merdiven Rıza ancak böyle izbe bir mekân açabilir, vizyonuna tükürdüğüm.” demişti gergin bir sesle...
Aşksızın cesareti mi olurmuş!
Sanma ki bir ateşe attım seni,
Sanma ki ben yanarım sensiz,
Umutlarım kandil oldu ey Aşk,
Ne sen bensiz ne ben sensiz...
Halis niyet her zaman Hızır'a bir çağrıdır..
Altıpatlar Ahmet projesinin çöktüğünü düşünüyordu. Morali çoktan bozulmuştu ve “keşke şu an şurada ölsem” diye düşündü. Altıpatlar “şu tasavvuf ehli gül yüzlüyü böyle itlere bulaştırdım, bunlar iyilikten mi anlar haktan mı, kaldıramayacağı yükü yüklemişim anlaşılan” diye geçirdi büyük bir pişmanlık duygusuyla.
Tasavvufun Gölgesinde Bir Yeraltı Manifestosu- Yetim Baba1000Kitap
Normalde yerli yazarlar ve eserleri üzerine derinlemesine incelemeler yapmaya pek niyetli değildim. Tercihimi genelde ideolojik kaygılardan uzak, duygu dağılımı dengeli yabancı klasiklerden yana kullanacaktım ve öyle başlamıştım. Ancak bir kitap fuarında, sadece kapak merakıyla elime aldığım bir eser, bu hedefimi bozdu: İskender Asaf’ın "Yetim Baba"sı.
Dilinin sadeliği ise size daha çok hayattan hissettiren bir yapı sunuyor, ayrıca derin anlatıyı da bu şekilde vermeyi başarmış buldum.
Kitabın neresinden başlayacağımı bilemiyorum; çünkü karşımızda tek düze bir kurgu değil, adeta bir hayat manifestosu var. Eğer gerilim, aksiyon ve derin öğretiyi aynı potada eriten ve dini ön yargılarla harmanlanmış yanlış öğretileri parçalamak isteyen bir eser arıyorsanız, bu kitap tam size göre. Ancak uyarayım; bu eser sadece bir türün içine hapsedilemeyecek kadar katmanlı. Tasavvuftan küresel düzene, bireysel acılardan toplumsal yaralara kadar her şeye dokunuyor. Bu yönüyle konumlandırması zor ve bu yüzden gerçek okurunu bulması vakit alabilir; ama bulduğunda, benim gibi asla bırakamayacaktır.
Üsküdar’da Islanan Bir Yetim: Ensar Çelebi
Hikaye, bir minibüsten yükselen Ferdi Tayfur’un "İçim Yanar" şarkısı eşliğinde, Üsküdar sokaklarında ıslanan Ensar Çelebi ile başlıyor. Ensar’ın içimizi cızlatan flashbackleri sayesinde, ruhunuzu bir aşk gibi saran o kadim kardeşlik özlemini iliklerinizde hissediyorsunuz. Yazar, bölüm aralarına serptiği şiirlerle bize bir ip ucu vermiş aslında bunu da bitirince anlıyor insan: "Aşk, hasret duygusunun matemidir / Aşk, sevmenin hüzün coşkulu dilidir." Buradaki ilk giriş aşk, bir kadın-erkek ilişkisinden öte, kaybolmuş bir yarının, yitik bir kardeşin peşindeki kutsal arayış olmuş.
Ensar, yetimhanenin soğukluğundan sonra Aziz Mahmud Hüdâî öğretisiyle