“Bazen dünya yok olacakmış gibi hissediyorum. Etrafıma bakmaya korkuyorum çünkü az önce baktığım şeyin
yok olacağından korkuyorum. Bazen de tam tersi oluyor, o zaman kanıt bulmak için etrafıma bakmam, dönüp her şeyi yoklamam gerekiyor.“
“Neyin kanıtı?” Baba soruyor.
“Var olduğumun.”
“Oysa her şeyin bir şekli vardır. Karanlık, belki de hayatın bir anında kendinizi maskesiz gördüğünüzde hep olduğu gibi aslında hep kristal berraklığındadır.”
“ Olan olmuştur. Yaptığı ve yanlış giden her şeyi düşünmeyi bırakmalıdır. Bunun yerine ileriye bakmalıdır, çünkü gelecek binlerce olasılıkla doludur. “