Canan Onr.
@Cananonr
Şu anda okuduğu kitap
eskiden şiirlerimiz vardı, bizi başkalarından farklı kılan, yaşamı kendi istediğimiz biçimde yeniden oluşturabileceğimizi anlatan şarkılarımız..
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Oysa yaşamda biraraya gelmiş, bütünlenmiş, bir filmin, bir romanın yalancı kurgusunu taşıyan ne var ki? Bu yalnızca bizim aldanmamız, hiçbir şey bizi bir bütün, mükemmel bir biçim haline getiremez..
Biz büyüdükçe acı azalıyor sanki. Ama sonra bir gün ansızın gözlerde, saçlarda, yüz çizgilerinde, ellerde derin, hiç silinemeyecek izlerle beliriveriyor. Çoğu kez de görünmüyor, içimizdeki boşluklara yayılıyor bir yürek sıkıntısı bu, gizleri çözülmemiş haritanın hiç adlandırılmamış ülkelerine yerleşiyor. Mutluluksa iz bırakmayacak kadar kısa ve çabuk geçiyor..
Unutmak ve yine de yaşamak mümkün değil, bunu öğrendim..
Yazarın dediği gibi 'yaşam ilk kez korkutuyor beni'. Oysa ne çok bekleyen var. Bekleyenlerle yaşanacak hiçbir şey kalmadığını hissediyorum. Sanırım, bildiğim, tek başıma becerebildiğim pek az şeyden birini yapacağım: Yolculuk, hiçbir yere doğru. "