Hepimiz hayatın sıkıcı olduğundan bahsedip dururuz . Belki de şu hayat denen kitaba sıkıcı cümleler yazıyoruz . Sonra kalemi elimize alıyoruz , önemli sandığımız cümlelerin altını çiziyoruz. Ama bir gün o önemli sandığımız cümlelerin aslında başından beri önemsiz olduğunu öğreniyoruz ve zamanında altını çizdiğimiz cümlelerin günün birinde üstünü çizebiliyoruz . Ama o cümlelerin üstünü çizmemiz onları yok etmiyorki, hatta o sayfaları yırtıp atmamız bile. Yani yaşanan hiç bir şeyi silemeyiz . Belkide bundan suyun üzerinde yağ damlacıkları gibi her dakika süzülen pişmanlıklarımız.