Bir sonraki ‘an’ı beklemeyin. Bir sonraki ‘an’ diye bir şey yok. Sonra diye bir şey yok. Akış sürer güder. ‘An’ın parçası olun. Her ‘an’la birlikte yaşayın. Böylece kaldırın ‘an‘ları.
Çocuk sahibi olmanın totaliter olmaması ancak tek koşulla mümkündür. Yaşamın mucizesinin, yaşamın benzersizliğinin farkında olmaktır bu koşul. Çocuk hangi sebeple dünyaya getirilmiş olursa olsun, yaratılan varlığın bizimle pek az ilişkisi olduğunu kavramamız yeterlidir. Bir bakıma, gökteki bulutlar kadar, kelebekler kadar, mevsimlerin değişmesi kadar bizden bağımsızdır çocuk. Hayatın sayısız mucizesinden biridir. Bize düşen çocuğu kollayıp büyümesine yardımcı olmaktır, ona buyurmak değil.
İnsanlar neden çocuk sahibi olur?
Mutlu olacaklarını sandıkları için mi?
Çocuk sahibi olmak mutluluktur, öyle mi?
Hayır!
Çocuksuz mutlu olmayan kişi, çocukla da mutlu olamaz. Bir başka insanın sırtından
mutluluk talep etmeye hakkımız yok. Mutluluk her yerdedir. Ancak her yerde mutluluğu bulan kişi bir çocukla da mutlu olabilir.