Merve Can
@Canmrv
Bir söz insanın neresinden doğar dersiniz? Dilinden mi, yüreğinden mi, aklından mı? Düşlerinden mi yoksa gerçeğinden mi?
Bir kitabı, insanın birbirine eklenmiş kelimeleri, satırları, sayfaları görebileceği, farklı, yeni, yabancı, dikkati başka yerlere yönlendirici düşünceleri okuyabileceği, izleyebileceği, beynine alabileceği bir kitabı sadece kafamda canlandırmanın hem heyecanlandırıcı hem de uyuşturucu bir etkisi vardı.
Oysa burada insanın çevresinde hep o aynılık vardı, hep o değişmeyen korkunç aynılık vardı.
İnsan bir şey bekliyordu, sabahtan akşama kadar bir şey bekliyordu ve hiçbir şey olmuyordu. İnsan tekrar tekrar bekliyordu...
Şakakları ağrımaya başlayana kadar düşünüyordu. Hiçbir şey olmuyordu. İnsan yalnız kalıyordu. Yalnız. Yalnız.
Sayfa 39