Sebebe bağlanan mutluluk, sebep gidince kaybolur. Mutluluk bir netice değil, bakış açısıyla ilgili bir hâl tercihidir ki hamd hali bu durumun ilacıdır.
Sebebi olan mutluluk geçicidir; mal gelirse olur, takdir edilirse olur,iş yolunda giderse olur. Sebepsiz olan ise köklüdür; nefes aldığı için,iman nimeti için,bugün de istikametten ayrılmadığı için vs. bence buna da içsel huzur diyoruz. Bu daha anlamlı çünkü süreklilik arz eder ama mutluluk anlıktır.