“İstanbul’un gözleri mahsurdur sabahları... Bu kez mahzun... Uzakta bir şair ölmüş derler ya... Yalan... İstanbul’da bir ceviz ağacıdır o, Gülhane Parkı’nı kendine mesken edinmiş. Bin yıllar boyu orada kök salmış; elleri vardır milyonlarca, uzanır insanlara, insanlığa dallarıyla...”