"Ben" diye oluşturup belirlediğimiz şey, pek çok farklı ögeden meydana gelir. Fakat ilk aklımıza gelenler, dış görünüşümüz ve hatıralarımız değil midir? Bir sabah uyandığımızda yüzümüz değişirse ailemiz bile bizi tanıyamaz, hafızamız silinirse kendimiz dahi kim olduğumuzu unuturuz.
Eğer bu durumlardan biriyle karşılaştığımda, yani "ben"i meydana getiren süreklilik bozulduğunda da benim hâlâ "ben" olabilmemin tek yolu, beni seven birinin yanımda olmasıdır, diye düşünüyorum.