Eğer bir şeye sen gerçekten ve tüm kalbinle inanırsan, inandığın şey uğruna yeterince çalışırsan ve gayret gösterirsen herkes günün birinde sana inanıyor ve yolun açılıyor.
"Gel çay iç, kafanda dağılsın ."
"Gel yürüyüşe gidelim ,kafan dağılsın."
"Gel sohbet edelim, kafan dağılsın."
Sürekli böyle cümleler kuruyorlardı.Benim kafamı dağıtmaya değil ,aksine kafamı toplamaya ihtiyacım vardı. Bunu anlamıyorlardı.
Benden tek beklentileri buydu. Bu olursa onlardan biri olacaktım, onlar gibi olmak istemiyordum. Kimse gibi olmak istemiyordum, ben kendim gibi olmak istiyordum, sadece kendim gibi! Ama onlardan farklı biri olursam beni aralarına almayacakları da belliydi.