Cansu

Zamanlar değişiyordu, insanlar değişiyordu, çevremdeki her şey değişiyordu ve ben hep kımıldamadan durduğumu hissediyordum.
Sayfa 41
Reklam
Akmayan gözyaşları kalpte birikirler, zamanla kabuk tutarlar ve kirecin çamaşır makinesini tıkaması gibi kalbi tıkayıp felç ederler.
Sayfa 16
Her devrin bir daha yaşanması mümkün olmayan güzellikleri varmış. Biz insanlar bunu çok geç fark ediyoruz. O zaman da iş işten geçmiş oluyor.
Sayfa 296
Hayatım kötü ve hep tekrarını gördüğüm bir rüya gibi. Karanlıklardan, bataklıktan çıkmak için çırpınıyorum. İlerlediğimi, biraz olsun yol aldığımı düşünürken, yeniden başa dönüyorum. Hep aynı soruya cevap bulmam gerekiyor.
Sayfa 179