Cansu Kalın
@Cansuka
Wabi-Sabi
“Işıklar içinde olan biri ışığı nasıl fark edebilir? Mahrumiyetlerimiz, aynı zamanda en güçlü yönlerimiz oluyor bu yüzden.”
“Hep böyle olur; birine duymadığı bir şeyi anlatmanın tek karşılığı aklınızdan şüphe uyandırmaktır hemen her zaman.”
Giderim, deniz çeker;
Deniz çeker, dünya tutar.
İçkiye benzer bir şey mi var,
Bir şey mi var havada
Deli eder insanı, sarhoş eder?
Bilirim, yalan, hepsi yalan;
Taka olduğum, tekne olduğum yalan;
Suların kaburgalarımdaki serinliği,
İskota uğuldayan rüzgar,
Haftalarca dinmeyen motor sesi,
Yalan.
Ama gene de,
Gene de güzel günler geçirebilirim;
Geçirebilirim bu mavilikte,
Suda yüzen karpuz kabuğundan farksız,
Ağacın gökyüzüne vuran aksinden,
Her sabah erikleri saran buğudan,
Buğudan, sisten, ışıktan, korkudan...
Sayfa 118
“Evet,” dedi; “insanın çevresine adapte olmadığı ölçüde insan olabileceğini az önce söylediniz.”
“İçinde acı olmayan şeyler zaten öykü olmuyor.” diye mırıldandı.