“Aslında bedenimizin doğası gereği merhametli olduğu anlaşılıyor- sonunda anestezi yerine biraz hafıza kaybı. Bizi terk eden hafıza, bizi çocukluğun sonsuz tarlalarında son kez oynamaya bırakıyor. İzni kopartılan son birkaç, hadi beş olsun, dakika için bir zamanlar evin önünde oynarken yaptığımız gibi. Son kez çağırılmadan önce.”
“Anneyle oğul ve anneyle kız arasındaki ilişki farklı çünkü anne, kız çocuğunun gelecekteki kendini, kız çocuğuysa annenin kaybettiği benliğini gördüğü bir aynadır- annem, beni, neler kaybettiğini bilmek istemediği için mi görmüyor acaba?”