Uğurcan Ayvaz
@Canvaz
Nevrotik kişilerin büyük çoğunluğunun çocukluk öykülerini incelerken, hepsinde ortak paydanın aşağıdaki ayırt edici özellikleri çeşitli biçimlerde gösteren bir çevre olduğunu buldum. Her durumda temel kötülük. samimi bir sıcaklığın ve duygusal yakınlıgın olmayışıdır. İstendiğini ve sevildiğini içten içe hissettiği sürece bir çocuk travmatik olarak görülen - ani sütten kesme, ara sıra atlan dayak, cinsel deneyimler gibi- çok seye göğüs gerebilir.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Yine de ayrıntılı kişilik yapısı bilgisine sahip olmadan kişinin bütün nevrozlarda farkına varabileceği iki özellik vardır: tepkilerde kesin bir katılık ve olanaklar ile başarılar arasındaki farklılık.
Her iki özelliğin de daha fazla açıklamaya ihtiyacı var. Tepkilerdeki katılık derken, farklı koşullarda farklı bir şekilde tepki verebilmemizi sağlayan esnekliğin yokluğunu kastediyorum. Mesela normal kişi, öyle olmak için sebepleri olduğunu hissettiğinde ya da gördüğünde şüphe eder; nevrotik bir kişi koşullardan bağımsız olarak, her zaman kendi durumunun farkında olsa da olmasa da şüphe edebilir. Normal bir kişi içtenlikle yapılan bir iltifat ile samimiyetsiz olan arasında ayrım yapabilir; nevrotik kişi ikisi arasındaki farkı göremez ya da herhangi bir koşulda ikisini de önemsemez. Normal bir kişi haksız bir dayatma hissettiğinde kindar olabilir; bir nevrotik herhangi bir dolayı söze kin duyabilir, onun kendi yararına olduğunu fark etse bile. Normal bir kişi, önemli ve karar vermesi zor bir mesele olduğu zaman kararsız kalabilir, bir nevrotiğinse her anını kararsızlıkla geçirmesi ihtimali vardır.
9/10
2024 16. kitabı
Toprakları eğitimle gübrelenmemiş bir kalpten önyargıları söküp atmak, herkes bilir, çok zordur; orada taşlar arasındaki yabani otlar kadar sağlam büyüler.
