Sosyal tabiatın uçurumlarında yuvarlanmaya, her şeyi anlamaya ve hiçbir şeyi bastırmamaya alışkın kimseler, kalpte bir vaha yaratırlar kendilerine. Kendi kötülüklerini de unuturlar, başkalarınınkini de.
Kusuru olan bir kimse daima düşmanlarına hizmet eder, tabii eğer düşmanları bundan yararlanmasını biliyorlarsa. Güçlü insanlar, kusurlarının esiri olacaklarına, kusurlarını kendilerine esir ederler.
Bir memleket için ibret alınacak derstir bu! Kanun her zaman dokuz yüz akıllı adamdan değil, tek bir dahiden çıkmalıdır. Dokuz yüz kişi, ne kadar akıllı olursa olsun, halkla özdeşleşince değerini kaybeder.