İnsana gerçek acı veren ağır anıları vardır, yavrum. Her insanın vardır böyle anıları. Ama unutulurlar. Bir gün bir şey olur, birden gelirler insanın aklına. Tümü gelmese bile, küçük bir parçası gelir.
İnan dostum, sırası gelmeden yapılan öğütler başkasının işlerine burnunu sokmaktan, duygularına karışmaktan başka bir şey değildir. Başkalarının duygularına çok karıştım. Ama sonunda kazandığım, çevremdeki insanların alaylarıyla kinleri oldu. Alaylara, kinlere kulak astığım için söylemiyorum bunu. Önemli olan, bu yolla bir yere varılamayacağıdır. İstediğin kadar paralan, aldıran olmaz...Üstelik senden nefret etmeye başlarlar.
Bir huyum var, içimde gizlediğim şeylere başkasının dokunmasını sevmiyorum... Ya da daha açık söyleyeyim, insanın çevresindekileri eğlendirmek için duygularını ikide bir dışarı vurmasının çirkin olduğuna inanıyorum.
İnsan bazen duygularını sözcüklerle anlatamadığından yakınır. Bu pek soylu bir yakınmadır dostum. Aptal, her zaman hoşnuttur anlattıklarından. Bunun için de her zaman gerektiğinden çoğunu anlatır. Böyleleri her şeyin aşırısını severler.