Kapak Kızı'ndan sonra devam kitabı olan bu kitabı büyük bir keyifle ve merakla okudum. Keyifle okudum derken Şebnem'in yaşadığı hayattan aldığım haz değil tâbi ki..
Yazarın ustaca kurduğu cümleler ve betimlemeler, kelimeleri mükemmel derecede birbirine bağlama yetisinden almış olduğum keyifti anlatmak istediğim. Sanki ana karakter benim arkadaşım ve yaşadığı her olayda sanki ben de yanındaydım. Sanki ben Gün'düm...
Yer yer sarılıp ağladım, yer yer kahkaha attım ama çoğu zaman içim buruk bir şekilde elini tuttum Şebnem'in.
Kitap da beğenmediğim tek nokta, yazarın kendini sürekli tekrara düşürmesi oldu. Bir olayı çok fazla gözümüze sokması sürekli ondan bahsetmesi yeter ama dedirtebilir. Ama bu şekilde de etkiyi artırabileceğini düşünmüş de olabilir, ben bu ayrıntıyı sevemedim.
Kapak Kızı'nı okuyup da bu kitabı bekletenler, şimdi sakince kitaplığına gidip Yeşil Peri Gecesi'ni eline alabilirler :)
Keyifli okumalar herkese.