Anılar böyledir, patlayan bir şeyden arta kalanlara benzer, bazıları uzaklara sıçrar ve onları asla bulamayız, bazıları yakınlara saçılır ve düştükleri yerden onları toplayabiliriz.
Erkekler sahip oldukları nimetin değerini bilmezler. Erkekler harcarlar, çarçur ederler, değer bilmezler, zarar verirler; bağırlarına basmazlar, içtenlikleri yoktur, sakınmazlar, korumazlar. Yalnızca kumarda ve şarapta iyidirler. Yaşamı ne bilirler? Keyif sürmeyi bilirler. Kurtarmak ve korumak gerekliliğini peki ?