"Hiç kırılmadığım gibi devam ediyorum hayata, hiç terk edilmemiş, hiç dışlanmamış gibi...
Her gün yeni umutlar bitiyor içimde...
Her gün evvelkisi günün üzerine yeni bir şeyler eklemekle bitiyor.
Kirli kalabalıklar yerine kaliteli yalnızlığı tercih ediyorum.
Yalnızlık neydi ki?
Uzun zamandır kendimleyim.
Etrafımda kimseler yok.
Kendimle konuşuyor, gülüyor, dertleşiyorum.
Bazen deli olduğumu düşünmüyor değilim hani...
Belki de deli olan insanlar en akıllılarımızdı.
Şimdi bakıyorum etrafıma; toplantıya yetişmeye çalışan insanlar, telefonla konuşan insanlar, metroya acele ile binen insanlar...
Bu dünya için fazlaca aptallar.
Önlerindeki denizin güzelliğini, uçan kuşları, manzarayı fark etmiyorlar bile...
Hepsi bir amaç uğuruna yaşarken,
Hayatı kaçırıyorlar. "