"... Seninle evlendim çünkü istedim. Artık benim karımsın ve hiçbir şey, hiç kimse bu gerçeği değiştiremez. Sen bile."
"O zaman hayatına getireceğim cehenneme hazır olsan iyi olur."
"Ah, fazlasıyla hazırım."
"Evet, evet çünkü bir kadın o kadar ileri gidemez." Sesimde alaycı bir ton olmamasına dikkat ettim.
"Kim öyle demiş?"
"Sen ve buradaki herkes. Küçük bir kız olduğum zamanlardan beri bana böyle söylendi."
"Çünkü seni korumak istedik."
"Korumaya ihtiyacım yok. İnsanların benden korunmaya ihtiyacı var."
... "Ama ben seninle evlenmek istiyorum."
"Neden evlenmek isteyesin ki?"
"Hımm." Baş parmağı ve işaret parmağı ile çenemi tutup başımı hafifçe geriye doğru eğdi. Dokunuşu neredeyse hissedilmezdi ama çok samimi geliyordu; sanki en derin, en karanlık yerlerime bir yol açıyormuş gibi. "Güzel gözlerin için."