Eskiden bir çocuğa hayatın ne olduğu erkenden anlatılmaz, yaşamanın çileli, çetin bir iş olduğu düşüncesi verilmezdi; çocuğu kitaplarla yormazlardı.Çünkü kitaplar türlü sorunlar çıkarır,bunlar da insanın yüreğini, kafasını kemirir, hayatı kısaltırdı.
Kırılgan bir kapının ardında kaldı gökler
Ellerim unutulmuş bir günün kıyısında
Demek ki her lâmbası bana kızgın sokağın
Yalnızlığa koşuyor bahçelerden ölüler
Demek ki,ben en garip sahrasıyım bu çağın
Avuçlarında ömrün, yürü yalnız başına
Bu hayal âleminde ne tekilsin,ne çoğul
Doğar doğmaz mı girdin bu sevda savaşına
Sana hakikatini gösteren rüyayı bul