“İlk önce nefes alabildiğime,
duyabildiğime,
konuşabildiğime,
görebildiğime,
düşünebildiğime..
Sonra uyanabildiğime,
uyuyabildiğime..
Karnımı doyurabildiğime,
giyinebildiğime,
mutlu olabildiğime,
mutsuz olabildiğime,
hala bir kalbimin,
duygularımın olmasına,
vicdanıma ve yanımda olan her şeye;
şükürler olsun..
Şükredecek bu kadar çok şeyim varken,
bazı şeylerin hiç olmaması
o kadar önemli değil...”
(Alıntı )