Nedir bana seni bu denli düşündüren ? Bakarken dipsiz bir kuyuya düştüğüm gözlerin mi ? Bi zamanlar " beni oraya gömün " dediğim gamzelerin mi ?
Son bi kaç gündür bu soruların cevabını düşünüyorum yada bi kaç yıldır da olabilir bilmiyorum. sanırsam zaman algımı yitirmiş durumdayım . Ama aksine hayattan beklentilerim daha dogurusu isteklerim arttı hemde senden sonra , mesela ; Çok isterdim seni geceleri tavana bakarak düşünmemeyi ,ya da bi zamanlar beraber yürüdüğümüz yolları artık sen yoksun diye kullanmamazlık yapmamayı . Ya da gün içerisinde resmini açıp açıp bakmamyı . Ordan bakınca tuhaf ve zavallıca duruyor bunun farkındayım . hatta belkide duyanların "kafayı mı yedin ?" diyebileceği bi durumdayım bunun da farkındayım . Ama böyle yargılanmak , böyle düşünülmek gayet normal . Saayet senin yüzünden ben değil de başka biri böyle durumda olsa bende böyle bi tepki verir hatta piskologa gitmesini söylerdim . Ama gel gör ki şuan bu durumda olan benim . Peki napmaliyim ? Onu da bilmiyorum. Aslina bakarsan hiç bişey bilmiyorum ben . Bunun sebebi belkide heveslerimin yanlış yollar da harcanmış duygularımın da tükenmiş olması olabilir . Ama suç sende değil bende . Sana verdiğim değerin ufacık bir kısmını bile kendine layık görmeyen ben de. Yaşananlara rağmen sana kızamayan bende . Onca hatana rağmen sadece senin hatalarına kör olan gözlerin sahibi bende .
Senden önce hayatım standart şeklinde devam ediyordu ne çok mutlu ne çok üzgündüm. Sen hayatıma girince yalan yok biseyler değişti zannetim " evet " dedim " işte bu kişi, bu kişi benim her şeyim, " dedim . Olduğumdan daha mutlu daha neşeliydim , senin sayende...
Senden sonra , aslında senden sonrası yok biliyormusun . Böyle sanki kapkaranlık sonu görünmeyen bi çukurdan son sürat düşüyor gibiyim ve de hiç