Cemre Dengiz

Cemre Dengiz
@Cemre_Dengiz
Yoluna tevekkül sığdır...
İçimde, varlığını her an hissettiren bir keder taşıyorum artık. Bazen mutluluğumun yarısı eksik, bazen günün ortasında sebebini bile açıklayamadığım bir ağırlık...
Reklam
İnsan çaresizliğin ne demek olduğunu, mezarlığa gittiğinde anlıyor. Sessizlik çığlık gibi üzerine çökerken, bir mezar taşına dokunmanın verdiği o tarifsiz acı, her şeyin ne kadar anlamsız olabileceğini yüzüne çarpar. Söyleyemediklerin boğazında düğüm olur, geçmişte kalan bir ses, bir gülüş, bir sarılma... hepsi bir film şeridi gibi gözlerinin önünden geçer. İnsan, elinden hiçbir şeyin gelmediğini orada, o soğuk taşların arasında hisseder. Kşke demekle geçer zaman... Ama o "keşke"ler ne zamanı geri getirir, ne de içindeki boşluğu doldurur.
Babamın olmadığını hatırlatan her şeyden nefret ediyorum. Yokluğu bazı anlarda öyle koyuyor ki boğazımda bi düğüm oluyor gitmiyor.
Ben seni hâlâ yaşıyor gibi seviyorum. Ruhunu dualarımla sarıp sarmalıyorum. Kalbim ağrıyor, ama sen orada üşüme...Ben seni ölene dek içimde taşıyorum...
Önceden hep bugün de uyuyamadım derdin şimdi en derin uykundasın pamuğum. Ellerini tutmak yerine toprağına sarılıyorum artık. Toprak seni incitmesin yattığın yer cennet olsun sana
Reklam