Birden patliyorum: "Senin hiçbir şeyin yok mu anlatacak?" " Ne anlatayım?" diyor. Aynen böyle. Ne anlatacağını da ben söyleyeceksem, kendi kendime konuşurum. Zaten öyle olmuyor mu?
Sabah yoğurt mayalasaydım keşke. Akşam boş eve dönmenin bir beklentisi olurdu, bir değişim. Ben yokken evde yaşantı sürüyor duygusu. Çiçeklerim de küstüğüne göre...