İnsanın huşu içinde bırakacak kuvvetin karşısında, kölenin aşağılık zevkleri için değil, özgür iradeyle verilen o sevgi için özlem çektin. Ancak insana gereğinden çok güvendin, çünkü insanlar yaratılıştan asi iseler de, aslında köledirler.
İnsanların böyle bir ayartıya dayanabileceklerini sandığın oldu mu hiç? Yaşamlarının en kritik anlarında, en derin, en acılı ruhsal sorunlarında, mucizeyi sırt çevirip sadece yüreklerin özgür kararına göre hareket etmek var mıdır insan yaradılışında?