“Hiçbir kötülük, hiçbir günah karışmamıştı ona, utanılacak hiçbir yönü yoktu.Sen benim gözümde öylesine bir idealdin ki bir daha asla bulamayacağım. Oysa bu bir iblisin yüzü.”
“Benim ruhumun yüzü bu.”
“Ulu Tanrım! Ben böyle bir şeye tapmışım ha! Bunun gözleri şeytan gözü.”
Dorian ellerini çılgın bir umarsızlıkla açarak, “ Her birimiz Cennet’i de Cehennem’i de içimizde taşıyoruz,Basil,” dedi.
Hepimiz başkalarına iyilik kondurmayı severiz,çünkü hepimiz de kendi kellemizden korkarız.İyimserliğin temeli katıksız korkudur.Bize yararı dokunabilecek erdemleri komşumuzda görebildiğimiz için kendimizi yüce gönüllü sanırız. Hesabımızdan daha çok para çekebilelim diye bankacıyı överiz, elini cebimize atmasın diye yol kesen haydutta iyi yönler buluruz.
“Dünyada her şeye karşı anlayışlı davranabilirim, acı çekmek dışında,”dedi. “İşte buna anlayış gösteremem. Gereğinden fazla çirkin, feci, üzücüdür. Çağımızın acıya karşı gösterdiği yakınlıkta son derece hastalıklı bir şeyler var. İnsan yaşamın rengine, güzelliğine,yaşam sevincine yakınlık göstermelidir.Yaşamın cerahatli yaralarından ne kadar konuşmazsak o kadar iyi bence.”