Dün ne oldu biliyor musun? Beni sevmediğini ilk kez kabullendim. Göğsümde koca bir taşla saatlerce seni düşündüm. Düşündükce onca çabamın, emeğimin boşa gittiğini fark ettim. Sanki beni anlayacakmış gibi duvarlarla konuştum. Yinede bir duvarın bile senden daha anlayışlı olduğuna yemin ede bilirim. Çünkü ben sana hiçbir şeyi anlatmayı beceremedim. Ne kırgınlıklarımı anlayabildin nede ,hissettiklerimi önemsedin. İnan ki, benimsemeyişinde sorun değil ama sen beni hiç sahiplenmedin. Nereye ait olduğumu asla bilemedim.
Velhasıl yerimin senin yanın olmadığını biliyorum. İnan ki , buna bile mutluyum. Çünkü yepyeni bir sayfa aça bilirim artık. Herşeye yeniden başlaya bilirim.
Ben içinde senin olduğun koca bir belirsizliği yendim. Sen artık kimin baharına çiçek olmak istiyorsan ona git. Benim bahçem bir daha yeşermez sana🥀