Dünyanın en güzel manzarası da olsa, burnunuza değdirecek kadar yakın tuttuğunuz fotoğrafın içinde hiçbir şey göremezsiniz. Yavaşça uzaklaştırdığınızda belirmeye başlar fotoğraftaki manzara… Ve unutmayın ki uzaklaşma sürecinin ucundaki umuttur insanı yaşatan…
Bazen, akışına bırakmak gerekir yaprakları, suyu, mevsimleri, olayları ve insanları… Bazen yola teslim olmak gerekirdi sahiden. Yolun aktığı yöne güvenmek… Neler olacağını bilmesen de olanın zaten hayırlı olacağından emin olmak.